เจ็ดชาติภพ หนึ่งปรารถนา

ชาติก่อนนางคือซ่งอวิ๋นเสียง เขาคือลู่ไห่คง พวกเขาเป็นเพื่อนเล่นกันตั้งแต่เยาว์วัย แต่นางกลับ…
“ชั่วชีวิตนั้นยาวเกินไป ข้าเพียงพยายามทุกวัน…หาทางกำจัดเขา ข้าถึงจะสบายใจ”
ชาติก่อน เขาคือซือฝุคง นางคือ ศิษย์โง่ พวกเขาเป็นเพื่อนเล่นกัน “โดยไม่ได้คิดอะไร” แต่เขากลับ…
“ข้าคุณชายค้นหาจนทั่วภูเขา ที่แท้ก็เป็นพวกเจ้ามาลักพาตัวนางไป “หมู” ที่ข้าเลี้ยงไว้ พวกเจ้ากล้าบังอาจ…”นางจำได้ว่าก่อนจะเกิดเรื่องชกต่อย ข้าพูดกับชายที่เป็นดั่งฝันร้ายประโยคหนึ่งว่า…ข้าจะเปลี่ยนเจ้าเป็นเมฆดำไปชั่วชีวิต
พอหวนนึกกลับไป คำพูดประโยคนั้น นางคงพูดแรงไปจริงๆ
เพราะความหุนหันพลันแล่น เสี่ยวเสียงจื่อ จึงจำต้องรับโทษทัณฑ์พร้อมกับชูคง
คนทั้งสองพยายามจะที่จะสลัดหลุดจาก “โชคชะตา”นำพา แต่สำหรับเรื่องของความรู้สึก ไม่มีใครจะมั่นใจได้

ความรักสนุกสนานระหว่าง ‘เสี่ยวเสียงจื่อ’ เซียนน้อยเมฆมงคล
กับ ‘เทพชูคง’ ที่ทำให้ด้ายแดงยุ่งเหยิง
จนถูกลงโทษให้ลงมาเกิดยังโลกมนุษย์ถึงเจ็ดชาติภพ
ทั้งคู่ต่างหมายมั่นปั้นมือที่จะเป็นเมฆดำในชีวิตของกันและกัน

ยามที่ข้ายังเป็นเพียงเมฆมงคลที่ไร้ความรู้สึก
การเวียนว่ายตายเกิดย่อมไร้ความหมาย
เมื่อผู้เฒ่าจันทราเมาสุรา ข้าจึงมีวาสนาได้เป็นเซียนตลอดหลายร้อยปี
ทุกๆ วันก็เป็นเหมือนเช่นเดิม แต่แล้วมิรู้ว่าเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อใด…
ดูเหมือนจะเป็นยามที่ชายหนุ่มชุดแดงร่วงลงมาจากสวรรค์
ชีวิตของข้าก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

“ข้าจะทำให้ขีวิตเจ้าดำมืดเป็นเมฆดำ
จงเตรียมเนื้อเตรียมตัวไว้ซะ เจ้าหนุ่มน้อย”
“สาวใช้ตัวเล็กๆ ที่บำเพ็ญเพียรเพียงไม่กี่ร้อยปี
ถึงกับกล้ามาท้าทายข้ารึ เฮอะ กล้าดีอย่าง…”